| تبليغات | X |
 |
 |
|
| الشعر الشعبي الاهوازي |
|
چذب بسمچ یه محبوبه ینادون یحسبوچ تجارا ولم الفلوس
یعا دون الطمعهم لو یعادون ویبیعون ابرخص رادات النفوس
یغنون الفرحهم لو یغنون ونسوچ امبلعم ابریجیچ الف موس
یحسبونچ محطه ویستراحون و فراها البالهم من تنملي الکوس
ابنفاه ابلایه ضیج اهواي یحچون ویمدون الرگاب الترست الطوس
یسو مونچ رخیصه وما یخجلون و نسوچ انتی العزیزه الغلی ناموس
اعله دربچ ما رضوا فد خطوا یمشون و مشو حفاي عنو ا الدرب النجوس
ندهتي اهواي بیهمم ما یلبون و لا هزهم ونیین الچبده محموس
تر االمطعون چبده ایصیح مطعون وحتی الخاف کثر طگ الضروس
و جماعتنه اعله ذلتهم یشخرون و رموش اعيونچ الما تطبگ اتحوس
انهبتي ابلیل گوه وهما یدرون و عجیب اتخورسوا ما شالوا الروس
دموع اعیونچ ابگد ماي کارون و دمعهم ما تبده و لاح ملبوس
یگلولچ نخاف من الیعذبون اهل قدرا الیضدهم یصفه محبوس
یگلولچ نخاف من الیموتون وشرفهم عل سچچ یومیه مدیوس
یگلولچ صبر و للصبر ما عون ولو مشداخ وسعه اسنین متروس
مقطع الثانی )2)
موش اهواي قله الما يعانون وهلچ یا حلوت الحلوات مو ذول
هلچ گول و فعل لمن یموتون ولا یر ضون چف الغاشم ایطول
هلچ لحمایته الجا را ایتنا خون و یموت الراد یدنه و جاس الحیول
هلچ نیران لتايه یشعلون ویشیلون الو گع لو حاصر اشیول
هلچ لو زامطوا واحد یطلعون یضیج البیت بي و یزغر الچول
هلچ من شیمت البیهم یکبرون و بثل گهوتهم اموصف بل اتلول
هلچ بلضیج اهلها ما یردون و وذنهم فوگ صدر العایل اتیول
ال هلچ صدر المجالس لو یجبلون وعزیزه انفاسهم ما تدنه الذیول
و سیعه اخلاگهم قط ما یزعلون اهل طیب و کرامه و زند مفتول
هلچ ما بیهم الساوم ولیخون و لا بیهم یرد لو یدری مکتول
اهل ذ مه و ضمیر و دوم یو فون اهل همه و نشا مه و طبع معدول
هلچ للموت رکضوله یهو سون و امس شفتي الأذایع عنهم اتگول
مشو بسمچ یه محبوبه یهتفون و یداعون ابخلاصچ من الأنذول
صا حوا ما نرد لمن یطلعون ونخلص هل بلد من هاي الشکول
یعر فونچ ثمینه انتي ویقدرون و یدورون الخلاصچ افضل احلول
جميل وادي |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه چهارم دی 1385ساعت 6:52 توسط جميل وادي |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
| نوشته های پیشین |
|
آبان 1388 تیر 1388 دی 1387 اسفند 1386 دی 1386 دی 1385 آذر 1385 |
|
RSS
|